ontdekkingen

 

???? BOOS ????Wie kent ze niet, mensen die op alles en iedereen (en zeer waarschijnlijk ook op zichzelf) boos zijn?Iedereen blijft op afstand, bang voor een kattige opmerking, snauw. Je lijkt niks goed te kunnen doen. Vaak zie je dat zo’n iemand op veel gebieden boos is, privé, vrienden, werk, maatschappij.Dit gedrag zorgt voor afstand houden. “Mw. of dhr. Boos” raakt steeds geïsoleerder wat het boze gedrag verder gaat versterken.

Ik denk dat ze vragen om liefde / zachtheid maar dit doen op een heel onmogelijke, contraproductieve manier. Dit oude gedrag, vaak afkomstig uit de kindertijd is, is niet meer nodig en met geduld en zachtheid te veranderen. Interesse in meer balans in je gevoel / emoties? Je bent welkom.

Montere Monteur / ruimte innemen
Deze week was er een monteur voor de verwarmingsketel. Hij bevestigt zijn komst, hij mompelt zijn naam / bedrijf. Nogmaals? Ahha, nu hoor ik de bedrijfsnaam, maar zijn eigen naam blijft onbekend.

Bij binnenkomst zie ik een jongeman van ca. 30 jaar. Hij ruikt naar zware shag, houdt zijn schouders gekanteld naar voren, staat wat naar voren gebogen met een bolle boven rug, zijn hoofd hangend tussen zijn schouders. Als hij me de hand schudt dan voel ik kort klamme, zachte vingers, geen hand. Hij kijkt me kort aan en draait weg en duikt direct weer terug tussen zijn schouders met zijn hoofd kijkend naar zijn voeten.

Later heeft hij nog een stofzuiger nodig, die heb ik wel. Hij gaat er mee aan de slag. Dan hoor ik hem de trap aflopen en loop ik mee naar de deur. Ik teken de werkbon af en we nemen afscheid. Op de trap omhoog zie ik een spoor van zaagsel naar de verwarmingsketel. Dit verbaast me. Dit weekend heb ik het zaagsel opgeruimd met deze stofzuiger.
Bij de verwarmingsketel is niet zo veel te zien. Kijk ik wat verder ligt zaagsel bij de wasmachine en werkbank. Verbaasd zuig ik eerst het verwarmingshok. De stofzuiger spuit zaagsel… Bij het openen blijkt de zak te zijn gescheurd. Het probleem heeft hij opgelost door het onder de wasmachine en werkbank te schuiven…Wat een stress moet hij gevoeld hebben, arme jongen.

Haptonomisch gezien neemt deze man niet zijn ruimte in. Hij lijkt niet aanwezig te willen zijn (zich klein maken, zacht en onverstaanbaar praten, slappe hand, weinig oog contact). Hij presenteert zich in zijn gedrag / houding als een verlegen kleine jongen. Zoiets als ai, er is iets niet goed, ik durf dat niet te laten weten en verstop het dan is het er niet.
Jee, wat zal hij in de stress hebben gezeten over het voorval.

Bij FGH zou hij kunnen leren om meer zijn ruimte in te nemen, zijn rug te rechten en zijn kracht te voelen. Hij is dan in staat de situatie te bespreken, Zijn vitaliteit zal toenemen. Stel je voor als je dit de hele dag hebt, hoe stressvol en vermoeiend dat moet zijn en hoe je dan over jezelf denkt en voelt.

Haptonomie helpt om het contact met jezelf en de ander te verbeteren. Zo kun je je mannetje of vrouwtje staan, zelfvertrouwen ontwikkelen en krijg je meer levensvreugde op de koop toe.

Burn-out en dan? Het start met heel veel stress om wat je doet goed en precies te doen. Je bent gedreven en enthousiast. Je weet dat je het aankunt en gaat er eventueel nog wat harder tegen aan. Het is uitdagend voor je. Anderen bezwijken aan de druk maar jij niet. Je leidt je zelf om de tuin dat er betere tijden aan zullen breken en dan kan je je rust nemen. Je merkt dat het slapen slechter gaat, je hoofd is erg vol en concentreren wordt lastiger en soms vergeet je iets. Je sport regelmatig en best fanatiek. Toch krijgt je steeds meer signalen van je lichaam: pijn in je nek of schouder, je voelt je hart slaan, je hartslag is hoog, druk op je borst, je boert veel, brandend maagzuur of onrust in je darmen. Ondanks alle signalen blijf je er hard tegen aan gaan en dan is het opeens OP!  Je kunt helemaal niets meer. Dan volgt de verbazing waar je in terecht bent gekomen. Je kan het gewoon niet geloven. Je wilt alleen maar in bed liggen of op de bank zitten. Je mist de energie om in actie te komen. Je bent nu 180 graden niet jezelf. Dan is het tijd (maar het liefst veel eerder) om een afspraak te maken en een andere weg in te slaan… Hoe langer je wacht des te meer schade je aanricht aan je lichaam en het lastiger wordt om weer terug te komen.

Een kijkje in de keuken van de haptotherapeut…
Client X komt bij me voor Burn Out klachten. X ligt op de behandeltafel. Bij X vroeg ik, voel je mijn hand op je rug? Kun je zeggen hoe die ligt op je rug? Voel je mijn hand drukken, ligt hij gewoon op je huid of voelt mijn hand leeg aan? X vraagt: Wat bedoel je met leeg? Ik laat X voelen hoe een lege hand voelt. Op het moment dat ik mijn lege hand laat voelen gaat X mijn hand vullen. Ik vertel wat ik opmerk. Herken je dat ook in andere situaties dat je actief wordt als een ander afwezig is? Dit emotioneert X. X her-kent het meteen: op het werk gebeurt dit ook. Projecten blijven maar aan X hangen. In het dagelijks leven vult X deze leegte op, door het zelf te gaan doen. Dit kost X erg veel energie waardoor X veel te lange werkdagen maakt.

Hoe zou het dan anders kunnen? X kan leren om de ander aan te spreken op zijn ge-drag. De lege hand is van mij en X hoeft daar niets mee. X kan constateren wat er ge-beurt, herkennen wat de neiging van X is, voelen wat dit met X doet. Door te oefenen om bij zichzelf te blijven (lees: dus niet mee te bewegen met de prikkel die X neigt te willen volgen), kan X wat nieuws leren. Door niet op elke prikkel te hoeven reageren, ervaart X o.a. rust, vertrouwen en kracht. X kan dan kiezen om eventueel de confron-tatie aan te gaan en de ander op zijn verantwoordelijkheid wijzen. X ontwikkelt zich door het deze keer anders te doen en niet zelf de klus te klaren. En zo groeien we als mens.

Je enthousiasme remmen. Na het lezen van een inspirerend boek ‘het vrouwenhart” door J. Wittekoek ben ik enthousiast over het deel mensen in beweging brengen. Iets waar ik ook erg blij van wordt. Veel bewegen doe ik mijn leven lang en ben erg ervaren. Al langere tijd heb ik plannen om dit werkelijk te gaan doen. Vanuit mijn haptonomie praktijk breng ik mensen vooral mentaal in beweging en laat ze dit aan den lijve ervaren. Graag zou ik ook het fysieke deel willen toevoegen. Iets veranderen waardoor iemand zelf lef / durf krijgt om het daarna groter, structureler aan te pakken en het in zijn levensstijl te integreren. Van praten naar echt in beweging komen is lastig. Dus fysiek met mensen het bos in en niet te ingewikkelde oefeningen doen. Laagdrempelig om mensen fitter en blijer te maken. Een gezond lichaam geeft vaak ook een gezonde geest.
Wat gebeurd er, als ik droom over deze plannen gebeurt hetzelfde als bij anderen. Ik laat mij remmen door mijn angsten. Stemmetjes in mijn hoofd: dat moet je dan wekelijks volhouden, je kunt er niet onderuit, wil je dat wel, elke keer wat anders verzinnen, lukt je dat wel? De leiding nemen en het voortouw blijven nemen, puff dat is zwaar. Dat zijn mijn beren op de weg. Voor mij is mijn vrijheid behouden erg belangrijk.
Ja, ik ben niet anders dan anderen en laat me ook remmen helaas. Hoe ga ik het aanpakken deze keer?
  • Ik start 1:1 en kan dan ervaring op doen, als het bevalt ga ik uitbreiden naar  1:5, naar 1:10 bijvoorbeeld. Op een vast uur in de week.
  • Vooraf bepaal ik hoe lang zo’n traject gaat duren: bijv. 8 weken.
  • oefening ga ik documenteren zodat ze voor de volgende begeleiding ook te gebruiken zijn.
  • niet te veel denken maar gewoon starten en leren, dat past bij mij..
Heb je interesse in zo’n traject, je bent van harte welkom als je mentaal en fysiek in beweging wilt komen en wilt werken aan een rustige mind, betere conditie, gezonder hart en meer zelfvertrouwen.
Huidhonger, raak me aan!!! Gisteren las ik een stuk over mensen die al een tijd niet aangeraakt zijn doordat hun partner veranderd is door een ziekte. In mijn praktijk komen regelmatig mensen die verbaasd zijn over de reactie van hun lichaam als ik hen aanraak. Sommige merken dan pas wat ze missen en hoe ze opknappen van deze aanraking. Anderen merken dat ze erg schrikken van de nabijheid en maken een  link met veel alleen zijn. En, zouden ze anderen ook misschien op afstand houden?  Weer anderen ontspannen en komen tot een inzicht dat ze veel spanning met zich meedragen. Dit zijn wat voorbeelden. Hoe de reactie ook is, het leidt vaak tot in beweging komen. Onderzoeken wat je nodig hebt geeft een ingang om iets te gaan veranderen. Jij hebt iets anders nodig om meer tevreden / blij te worden.

Confucius die zei: “we hebben allemaal twee levens. Het tweede begint op het moment dat we ons realiseren dat we er maar eentje hebben. Het is jammer als je dat pas ontdekt als je 50 bent. Vaak leggen we de lat erg hoog voor onszelf (veel moeten) met als nadeel dat je veel half / gehaast doet. Dat moeten onder de loep nemen kan heel verhelderend zijn. In het moment voelen: hoe gaat het met me? En daarnaast zetten, is dit echt zo belangrijk dat dit nu moet gedaan worden? Het genieten van kleine dingen lukt vaak als we onthaasten. Tijd voelen en maken om te ervaren. Op naar meer tevredenheid en genieten van wat er nu is!

Leren Sommige mensen lijken maar niet in actie te komen als het om iets nieuws aangaan gaat. Anderen leren door gewoon te doen. De een stelt bij als hij voelt/ervaart hoe iets werkt en de ander bedenkt alles door en door en gaat dan aan de slag. Alles heeft zijn kwaliteiten en valkuilen. Soms is het handig als je niet verder komt om gewoon maar te proberen en kijken wat er gebeurt. Of als doener je vast loopt bij veel herhalingen waar je geen variaties meer in aanbrengt, om even stil te staan  en te bedenken: hoe kan het anders? Mijn eigen voorkeur is gewoon te beginnen en ervaren. Als ik iets spannend vind, ga ik te veel denken waardoor ik de kans loop het helemaal niet meer te starten. Dat is mijn valkuil. Om in beweging te komen kan ik je het zetje geven om inzicht te krijgen hoe jij iets aanpakt met alle voors en tegens. Is dit wat voor jou?

Energielek Ik ben toch zo moe, vaak kortaf en veel geïrriteerd. Ik zit niet goed meer in mijn vel. Cliënte komt er achter dat haar werk verschoven is naar een richting die ze (heel) goed beheerst, goed in is, naar een specialisme die haar echter veel energie kost door de heftigheid van de problematiek. Ooit heeft ze het opgezet met de gedachte dat het tijdelijk was. Het tijdelijke karakter is nu haar baan zonder zicht op overname. Ze is een specialist geworden. “Vindt je dat je job bij je past?”, heeft het hele proces een boost gegeven. Ze heeft nu door dat ze zwaar over haar grenzen is gegaan en het niet meer volhoudt om zo door te gaan. Dit inzicht brengt cliënte in beweging om stappen te zetten en een verandering in te zetten. Ze slaapt weer beter, haar energie komt terug en dit heeft haar geleerd om regelmatig na te voelen of ze nog op de weg zit die ze wil bewandelen.

Bewegen –  Hoe kom je in beweging? Soms zit je vast, je blijft meer van hetzelfde doen. Dan komt het moment dat je merkt, hier word ik niet blijer of tevredener van. Misschien voel je ergernis, ongeduld of chagrijnigheid. Welke signalen krijg of voel jij? Wat moet er gebeuren voor je een stap zet om iets anders te gaan doen dan je gewend bent? En iets nieuws te gaan ontdekken. Ontdekken is spannend. Tip: doe het eens totaal anders en kijk wat het je oplevert.  Dit verhaaltje is het resultaat van het eens heel anders doen. Fijne dag lieve lezers! En je reactie wordt gewaardeerd.

Galant zijn – Hoe voelt het als een ander ruimte maakt voor jou?  Hoe voelt het als jij ruimte maakt voor een ander? Beide geven mij een goed gevoel. Toch beslis ik ook regelmatig om geen ruimte te geven in het verkeer bijvoorbeeld, ondanks dit goede / fijne gevoel. Ik heb haast. Ik stel mezelf voor de ander, de ander moet maar even wachten, ik ben nu belangrijker (ik heb haast). Het heeft te maken met geven maar ook met nemen. In het verkeer heb ik vaak het gevoel dat anderen alleen maar nemen en daar word ik wrokkig van: vind het niet eerlijk, anonimiteit zorgt voor egoisme.

Loslaten / vasthouden? Hoe laat ik nu los? fysiek door mijn spieren te ontspannen als ik merk dat ik ze aanspan. Vooral in mijn billen, kringspier, buik en benen span ik mijn lichaam aan, voel ik. Ook hou ik mijn rug stijver. Ik zit dan hoger in mijn stoel, als ik het wat los kan laten dan zak ik in de stoel en voel de stof van de stoel om me heen. Maar hoe mentaal iets los laten? Loslaten betekent je controle opgeven, je ergens niet meer mee bemoeien. Als ik geen vertrouwen heb in iets dan wil ik het niet loslaten. Door niet los te laten verandert er iets niet. Je houdt iets met veel energie onder controle. Voordelen van loslaten is duidelijk dat ik minder aan het zorgen ben, me niet meer verantwoordelijk voelen voor een deel, geeft meer vrijheid. Nadelen: blijven hangen in verwachtingen en angsten (wat / als), kost veel energie en is hard werken, beweging gaat er uit, ontwikkelt zich niet meer, vertrouwen voor de ander is laag, leereffect is nihil doordat je iets weghoudt bij de ander

nov 2013 – Compliment krijgen M vindt het zo knap wat ik voor elkaar heb gekregen. We staan op de crematie van haar vader. Help! Wat moet ik hier mee? Wat gebeurt er allemaal? Het compliment valt onverwachts, alle aandacht op mij, voel mijn ongemak. Het lijkt wel een schrikreactie en ik val helemaal stil en ben aan het draaien met mijn bovenlijf. Ik weet niets te zeggen en ben alleen maar aan het grijnzen. Ik hoor wel wat ze zegt maar lijk niet te kunnen/mogen genieten van haar compliment. Voel wel mijn natte oogjes. Het raakt me dus wel. Trots zijn op wat ik heb gedaan? Ja dat ben ik wel maar als een ander dat zegt weet ik me geen raad. Misschien valt de timing van M me zwaar: ik hoor haar te steunen met het verlies en nu krijg ik complimenten over iets wat nu helemaal niet aan de orde is. Natuurlijk heb ik niet gezegd dat ik me ongemakkelijk voel met een compliment en dat ik wel blij er mee ben. Een volgende keer dan maar?

14 nov 2013 – Uitvaart: verdriet en verheugd weerzien
Uitvaarten zijn raar vind ik. Ik voel verdriet bij mezelf en nog veel meer bij anderen, de nabestaanden. Ervaar de sfeer die in het gezin heerste, de warmte van het nest, de liefde voor de gestorvene en tussen de overgeblevene. Als het een ouder iemand is dan komen de herinneringen voorbij die je beleeft hebt met dit gezin of de specifieke persoon. Bij een voordracht herken ik veel, maar ook nieuwe aspecten hoor ik, en ik leer iemand nog beter kennen na zijn dood. Zo word ik milder voor de trekjes die ik minder leuk vond toentertijd.
Wat nou zo leuk en fijn is aan een uitvaart dat ik ook weer mensen ontmoet uit mijn jeugd maar niet mijn vriend waren toen: kennissen of de andere gezinsleden of familie. Ik ervaar weer de warmte en liefde van de moeder, de steun die ik voelde als ik met haar wel kon praten en thuis niet begrepen werd als puber. Voel de vriendschap en zachtheid van een ex-vriendje uit ons groepje, of de plagerij van de broer. Oude kennissen kennen je naam nog en jij die van hen. Je stapt weer even terug in de tijd en ook weer terug naar het heden tijdens de gesprekken. Ik voel me blij dat ik ze weer ontmoet heb en zie hoe het met ze gaat en dat door een uitvaart! Kortom, een uitvaart brengt een bom aan emoties teweeg.